Σε μια πόλη και μια περιοχή από την οποία ξεκινά η Ελλάδα και χτυπά η καρδιά της Ελλάδας – και αυτό έχει αξία μα το λέμε πάντοτε – θέλησα να δώσω έναν διαφορετικό τόνο στα ζητήματα της Αυτοδιοίκησης.
Δεν ήρθαμε εδώ για να μοιραστούμε τη μιζέρια μας, αλλά για να μοιραστούμε την επιτυχία μας. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση άντεξε.
Μέσα σε μια δεκαετία κρίσεων, πανδημίας, ενεργειακής πίεσης και πληθωρισμού, οι Δήμοι κράτησαν τις κοινωνίες όρθιες.
Και, κυρίως, παρήγαγαν έργο.
Αξιοποιήσαμε κάθε διαθέσιμο χρηματοδοτικό εργαλείο — από το Ταμείο Ανάκαμψης και το «Αντώνης Τρίτσης» μέχρι τον «Φιλόδημο» και όλα τα χρηματοδοτικά εργαλεία για μια σειρά έργων και παρεμβάσεων ουσίας.
Από σχολεία και παιδικές χαρές μέχρι την ψηφιοποίηση, τους βιολογικούς καθαρισμούς και τις αστικές αναπλάσεις, έγιναν πολλά έργα για την καθημερινότητα των πολιτών.
Προφανώς χρειαζόμαστε πολλά περισσότερα – ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ και ΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ.
Δεν μηδενίζουμε τις δυσκολίες ούτε τις διεκδικήσεις μας.
Αλλά δεν θα ακυρώσουμε και όσα πετύχαμε.
Πρέπει να περάσουμε από την εξάρτηση στην ευθύνη, από την επιδότηση στην αυτοδυναμία.
Ο 21ος αιώνας δεν είναι αιώνας διαχείρισης, αλλά πρόβλεψης.
Η Αυτοδιοίκηση οφείλει να σταθεί στο ύψος των νέων απαιτήσεων — με σχέδιο, ωριμότητα και πίστη στις δυνάμεις της.
